วันเสาร์ที่ผ่านมาลูกสาวคนโตได้เป็นตัวแทนโรงเรียนศิลปะ ไปแข่งวาดภาพระบายสีที่จังหวัดชลบุรี เลยเอารูปมาฝากพี่ๆ เพื่อนๆ ได้ดูกันค่ะ

เริ่มจากภาพบรรยากาศภายในงาน

ขอบอกว่าคนเย่อะมากค่ะ เริ่มออกเดินทางจากระยองประมาณ 6 โมงเช้า ถึงศรีราชาประมาณ 7 โมงกว่า แต่อากาศดีมากเลย เย็นสบายเพราะมีลมหนาวพัดอยู่ตลอดเวลา

เริ่มวาดรูป เห็นลูกตั้งใจแม่ก็ปลื้มใจค่ะ  สุดท้ายก็ได้ผลงานอย่างที่เห็น (ส่วนคนวาด ดูจากรูปเหนื่อยค่ะ)

และเบื้องหลังความสำเร็จของผลงาน อันนี้ ยังไม่บอกสะมีว่าจะเอามาลงสงสัยโดนบ่นแน่นอน แต่ตั้งใจและเอาใจช่วยลูกมากเลย เห็นแล้วอดเอารูปมาให้ดูไม่ได้ (หุ่นดีไปหน่อย แต่ก็รักน่ะ555555555)

เมื่อผลงานเสร็จก็เอาไปส่ง แต่รอประกาศผลประมาณ 4 โมงเย็น ช่วงเวลานั้นก็เป็นช่วงที่สาวๆ สนุกสนานกับการเล่น กับภาพบรรยากาศของงานที่ยังมีคนวาดรูป แบบว่าเย่อะมากจริงๆ ค่ะ ดูจากรูปได้ การส่งรูปจะแบ่งเป็นช่วงชั้นน่ะค่ะ คือ 1) อนุบาล  2) ชั้น 1-3  3) ชั้น 4-6  4) ม.1-4 และ ปวช  5)ปวส และ ประชาชน สุดท้ายนี้จะส่งกันตอน สี่โมงเย็นค่ะ แต่รูปที่เอามาส่งแต่ล่ะคนหนักใจแทนกรรมการเพราะสวยมากค่ะ ที่ไม่ได้ถ่ายรูปมาให้ดูเพราะทุกคนรีบวิ่งเอาไปส่ง ผลงานที่ส่งเป็นอีกแห่งหนึ่งค่ะ ไม่ใช่สถานที่จัดงาน ทุกคนเลยรีบกันมาก

สุดท้ายก็มาถึงผลการตัดสิน ขอบอกว่าสงสารลูกมาก แต่ก็ต้องเข้าใจเพราะผลงานของลูกเราไม่เข้าตากรรมการผลตัดสินรูปภาพของพี่ดาวไม่ได้รับรางวัล อันนี้เศร้าแทนลูกเพราะสงสารความตั้งใจและความพยายามของลูกมาก เลยบอกไปว่า ไม่ชนะใจกรรมกรไม่เป็นไรลูก แต่ชนะใจพ่อกับแม่น่ะลูก เลยสัญญากับลูกว่าจะให้รางวัลเป็นการตอบแทน แต่ยังค้างไว้ก่อน 55555

ให้ดูรูปชนะ และรูปคนเศร้า

รางวัลชนะเลิศของประถม 4-6 และรางวัลดีเด่น

เห็นได้ว่า ส่วนมากจะเป็นเรือ ที่ได้รางวัล ก็ต้องปลอบใจลูกกันไปให้มีน้ำใจเป็นนักกีฬารู้แพ้รู้ชนะ  พี่ดาวก็เข้าใจน่ะค่ะ แต่พอกลับมาบ้านแอบกระซิบกับแม่ว่า ตอนนี้เค้าอายค่ะที่ไปประกวดที่ไหนก็ไม่ได้ เค้าไม่กล้าไปอีกแล้วเพราะไปมาหลายครั้งก็ไม่ได้เลย บอกตามตรงว่าคนเป็นแม่ใจหายกับความรู้สึกของลูกที่เอามาบอกเราที่บ้าน

ก็เลยบอกลูกไปว่า รูปของเราก็สวย แต่อาจไม่ตรงกับกติกาที่อยู่ในใจของกรรมการ สักวันหากหนูชอบแล้วหนูแข่งไปเรื่อยๆ หนูจะประสบผลสำเร็จ ดูอย่างคนอื่นเค้ามาแข่งกันเย่อะมากและผิดหวังเหมือนหนู แต่สิ่งที่เค้าและหนูได้ก็คือประสบการณ์ ที่คนบางคนก็ยังไม่มี

คนเป็นพ่อแม่ก็ได้แต่ให้กำลังใจลูก หวังว่าลูกจะเข้าใจที่เราพูดและมีกำลังใจต่อไป 

แล้วพบกันอีกใน Entry หน้าน่ะค่ะ สวัสดีค่ะ

 

Comment

Comment:

Tweet

#16 By (118.172.75.203) on 2009-08-09 10:55

open-mounthed smile open-mounthed smile open-mounthed smile open-mounthed smile open-mounthed smile

#15 By ทิ่ (118.174.154.30) on 2009-07-16 17:59

เอิ่ม ย้อนเก่ามากไปไหมนะ

ขอเลือกคอมเม้นท์อินทรี่นี้เพราะว่า โดยส่วนตัวเป็นพวกชอบศิลปะ
[มันไม่ค่อยลำเอียงน้อยจริงๆ!! ฮ่าๆ!]

เอิ่มมม อายแฮะ เรายังลงสีให้มันจัดจ้านแบบนั้นไม่เป็นเลย
[เวลาระบายใช้โทนสีแปร๊ดๆไม่เป็น ระบายออกมาแต่ละรอบซีดมาก]

เรื่องแบบนี้ บางครั้ง เขาอาจจะยังเด็กเกินไปกว่าจะรู้ได้ว่า
การแข่งขัน ไม่จำเป็นต้อง"ชนะเลิศ" หรือ "สูงสุด"เสมอไปครับ

บางครั้งเด็กอาจจะเกิดอาการต่อต้านเล็กน้อยจากครูอาจารย์หรือพ่อแม่ว่า
"ก็ไม่ใช่คนวาดนิ จะไปรู้ได้ยังไง" ก็เป็นได้ครับ
บางครั้งของแบบนี้้ อาจจะจำเป็นต้องให้เด็กไปหาคนที่วาดรูป
เป็นคนที่เขา เคารพรัก ด้วยตัวของเขาเอง ด้วยใจของเขาเอง
แล้วให้คนๆนั้นสอน แล้วเขาจะเข้าใจเองครับ
ว่าการวาดรูป "ห้ามยึดติดกับชัยชนะ"...

การตั้งใจมากเกินไปในการประกวด อาจส่งผลให้คนวาดกดดันอย่างมาก
ทำให้ควรสอนเสมอๆจนปลูกฝังไปซะว่า
"คิดซะว่าหาประสบการณ์..."

ผมเองก็เวลาประกวดอะไรจะสำนึกในใจไว้เสมอว่า
"ผมไม่ได้ชัวร์ๆ งานนี้ เอาน่า คิดซะว่าหาเรื่องวาดรูป!"
ฮ่าๆ เป็นนิสัยไปแล้ว แต่อย่าให้ทำตามผมนะครับ
เพราะอาจจะทำให้เขาไม่ตั้งใจหรือปล่อยวางมากเกินไป

ต้องให้เด็กหนทางเองว่า เขาต้องคิดอย่างไรทำให้ตนเองไม่กดดัน
อย่างผมจะเป็นการปลอบตัวเองอย่างขำๆ เพราะตัวเองไม่ได้เก่งกาจอะไร
เลยชอบพูดว่า "โธ่ เรามันเห่ยอยู่แล้ว จะไปหวังทำไม อย่างมากก็คือฟลุ๊ค!"
มันอาจจะดูเหมือนทำให้ตนเองไม่มั่นใจ แต่ถ้าได้รับคำชมบ่อยๆ
จะสร้างความเชื่อมั่นต่อตนเองขึ้นมาเองครับ สำหรับทุกๆคน
โดยคำชม อาจจะเป็นตั้งแต่จริงจัง ยัน พูดเล่นๆกันเลย

[แต่ว่า คำชมที่มากเกินไปอาจจะทำให้เหลิงได้..]

เอ๊ะ ว่าแต่ นี่เราจะมาพูดถึงเรื่องนี้หรือเนี่ย(หัวเราะ)

ยังไงที่พูดไปก็อาจไม่ถูกต้องนะครับ เป็นเพียงความคิดของผม
"โดยส่วนตัว"เท่านั้น แถมผมเองก็แค่มัธยมด้วยซ้ำไป
[แม้จะเป็นmodที่ห้องศิลปะในบอร์ดหนึ่งก็ตาม]
ถ้าเรื่องวาดรูปยังไง มีอะไรให้ช่วยก็บอกมาได้นะครับ
ถ้าอะไรพอจะช่วยได้ จะช่วยครับ<หาเหาใส่หัว>

#14 By Komine Takaya on 2008-12-06 14:29

double wink embarrassed question angry smile confused smile big smile big smile

#13 By FHIRHIUU (124.121.92.212) on 2008-11-27 17:53

บางทีน้องดาวอาจจะติดกับคำว่าการประกวดหรือการแข่งขันมากไป ทำให้ไม่สบายใจที่ต้องเป็น "ผู้ที่ไม่ถูกเลือก" หากทำได้ อยากให้คุณแม่ลองเปลี่ยนมุมมองของตนเองและของน้องดาว มาเป็น "ผู้เลือก" แทน เราเลือกที่จะเข้าร่วม สนุกสนานกับมัน ได้ใช้เวลาอย่างมีความสุขและมีคุณค่า เป็นกิจกรรมที่ได้มีส่วนร่วมทั้งครอบครัว ส่วนผลแพ้ชนะถึอเป็นเรื่องรอง หากได้รางวัลก็เป็นผลพลอยได้ จะให้ดี เวลาได้รางวัลก็อย่าไปให้ความสำคัญกับมันมาก เวลาไม่ได้ก็จะได้ไม่ต้องรู้สึกว่าสูญเสียอะไรไป ให้ความสำคัญกับการกล้าที่จะเข้าร่วม และกระบวนการเข้าร่วมมากกว่าผลลัพธ์ที่ได้ หากน้องดาวมีความสุขที่จะวาดภาพ ทำด้วยใจรักที่แท้จริง เป็นตัวของตัวเอง โดยไม่ยึดติดกับการตัดสินของใคร ความสำเร็จจะค่อยๆตามมาเองครับ

ผมเชื่อว่าน้องดาวมีศักยภาพที่จะไปถึงฝันได้ เพียงแต่อย่าปล่อยให้ความคาดหวังทั้งที่มีต่อตัวเองและที่คนรอบข้างมีต่อเขา มาทำลายความฝันนั้นไปก่อนเท่านั้นเองครับ

big smile

#12 By แรงใจไฟฝัน on 2008-11-26 15:06

ไม่เบื่อหรอกครับ

ขอบคุณที่มาแชร์เรื่องราวให้ฟังครับ

#11 By 散布雪 on 2008-11-26 13:39

น่ารักจังเลย ผลงานหลานสวยงาม สีสันสดในดีครับ เห็นเด็กๆ แล้วก็อยากมีลูกเป็นของตัวเองมั่งจัง อิจฉาคนอยู่ใกล้ทะเล อยากไประยอง คิดถึงแหลมแม่พิมพ์

#10 By จั่นเจา on 2008-11-26 13:00

เป็นกิจกรรมที่ดีจังเลยค่ะ...

น่าไปจัง...ท่าทางจะสนุก...และอบอุ่นดี...

big smile big smile big smile big smile big smile big smile

#9 By ||┃Junshoku|┃||┃ on 2008-11-25 10:58

โอ้ วาดสวยนะครับนั่น ศิลป์จริง ๆ

เอามาแปะให้ดูมั่งจิคับ

#8 By 散布雪 on 2008-11-25 10:50

น้องวาดรูปสวยมากค่ะ สมแล้วที่ได้เป็นตัวแทนโรงเรียน ถึงไม่ชนะแต่ก็ถูกใจสโนไวท์มาก (ยังวาดไม่ได้ถึงครึ่งของน้องเลยค่ะ sad smile )

บอกน้องว่าอย่าเพิ่งท้อนะคะ แค่้น้องได้เป็นตัวแทนไปประกวดก็เก่งมากแล้วค่ะ big smile
สวัสดีครับคุณแม่ดาวรัน ชายคลองฝากบอกน้องดาวว่า "ชนะอะไรก็ไม่เท่าชนะใจตัวเอง ไม่เคยมีใครชนะได้ตลอด และก็ไม่มีผู้ที่แพ้ตลอดไปเช่นกัน ผิดหวังเสียใจได้ เมื่อหายแล้วต้องไม่ถ้อ ทำให้สุดความสามารถของตัวเอง วันข้างหน้ายังมี โอกาสเปิดต้อนรับผู้ไม่ถ้อแท้อยู่เสมอ " big smile

ชอบรูปที่พี่น้องเล่นกระดานลื่นกันมากครับ รู้เลยว่าซนได้ใจกันจริงๆ (เด็กเรียบร้อยจะขึ้นทางบันไดนะครับ)sad smile

#6 By ชายคลอง on 2008-11-23 21:19

ใช่แล้วจ้ะ..
พี่ดาว ศิลปะมีแค่ชอบกับไม่ชอบ..

ฝากบอกหลานด้วยว่า
แม่ปันปราย บอกว่า สวยมาก.. ถูกใจป้าที่สุดค่ะ..

big smile

#5 By PunPrai on 2008-11-23 19:52

ขอบคุณสำหรับ ผู้กองโหด และ และมุมเล็กๆ สำหรับเราสองคน รวมทั้งคุณ VAR ด้วยค่ะตอนนี้ พี่ดาวมีกำลังใจที่ดีแล้วค่ะ เหมือนที่ผู้กองบอก ศิลปะไม่มีถูกไม่มีผิด

แล้วแต่มุมมองจริงๆ ค่ะ เดี๋ยวถ้ามีลูกก็จะทราบว่าไม่ว่าลูกทำอะไรพ่อแม่จะตื่นเต้นไปกับลูกเหมือนกันทุกคนค่ะ แต่สิ่งหนึ่งที่คนเป็นพ่อและแม่มีตลอดเวลาคือ กำลังใจค่ะ ไม่ว่าผิดหวังแค่ไหน หมดกำลังใจยังไง ลองถอยหลังกลับมา หนึ่งก้าวแล้วมองคนที่ยืนให้กำลังใจคุณอยู่คุณจะรู้ว่า ไม่ว่าคุณจะหัวเราะหรือร้องไห้ คนข้างหลังของคุณอ้าแขนรอคุณอยู่เสมอconfused smile confused smile

#4 By dowrun happy on 2008-11-23 15:48

ทำในที่สิ่งชอบ แพ้ชนะไม่สำคัญbig smile

#3 By Meowzilla Zilla on 2008-11-23 15:14

ดูแล้ว..พ่อกับแม่ตื่นเต้นมากกว่าลูก...หรือเปล่านี่...
question



งานศิลปะ..เป็นเรื่องจินตนาการเฉพาะตัว...
ไม่มีใครมาตัดสินได้หรอก..นะหลานนะ...
หนูทำดีที่สุดแล้ว...
big smile
เรื่องนี้มันเป็นอะไรที่อ่อนไหวมาก ถ้าไม่ทำความเข้าใจกับเด็ก อาจส่งผลถึงวันข้างหน้าได้...

ผมบอกกับเพื่อนคณะอื่นตอนที่เขาวาดรูป แล้วมักจะบอกว่ามันไม่สวยเลย สู้ของนายก็ไม่ได้
"ศิลปะไม่มีถูกไม่มีผิด"
ทำตามที่ใจเราต้องการ เท่านั้นมันก็มีคุณค่ามากมายสำหรับเราแล้ว....big smile

#1 By ผู้กองโหด!!! on 2008-11-23 10:09